"تنها یک سرنوشت برای انسان وجود دارد؛ هیچ سرنوشت برتری یافت نمی شود، یا لااقل اگر وجود دارد، جبری و محتوم است. ولی این سرنوشت محتوم  قابل تحقیر است: انسان با پذیرفتن سرنوشت بالاتر از آن قرار می گیرد و خود را مالک روزهای خویش می گرداند.
همه خوشی خاموش سیزیف آنجاست. سرنوشت او متعلق به خود اوست. عصیان او، پذیرفتن این پوچی است و اینگونه او خدایان را انکار کرده.
هر ذره این سنگ، هر تکه این کوه شب اندود، به تنهایی یک جهان است. تلاش برای صعود به قله ها خود کافی است که تمامی دل آدمی را تسخیر کند. سیزیف  را باید خوشبخت در نظر گرفت." 

 

 


 

نوشته شده توسط SaHaR در 86/06/14 ساعت موضوع | لینک ثابت