..::سالاد فصل::..

غرق شدگي خطرناك‌ترين عارضه‌اي است كه از مواجهه انسان و يك مايع به‌وجود مي‌آيد.بيشترغرق‌شدگي‌ها در آب اتفاق مي‌افتد كه 90درصد آن در آب شيرين (استخر، رودخانه، درياچه) و 10 درصد آن در آب شور (دريا) حادث مي‌شود. بخش اندكي از غرق‌شدگي‌ها به ديگر مايعات اختصاص پيدا مي‌كند كه اغلب در محيط‌ هاي صنعتي به‌وقوع مي‌پيوندد.

در رابطه با غرق‌شدگي بايد 3 مفهوم زير را از هم تفكيك كرد:

1) غرق‌شدگي: يعني مرگ در اثر خفگي ناشي از عدم جذب اكسيژن هوا به‌دليل حضور يك مايع در مجاري تنفسي. علت اصلي مرگ در اين وضعيت، كمبود اكسيژن (هيپوكسي) و اسيدي شدن خون (اسيدوز) است كه به‌نوبه خود به ايست قلبي منجر مي‌شود.

2) درآستانه ‌‌غرق‌شدن: يعني نجات از غرق‌شدگي و دچار شدن به كاهش‌سطح هوشياري متعاقب ورود آب به مجاري تنفسي. اين وضعيت مي‌تواند در آينده باعث عوارض ثانويه شديد و حتي مرگ شود.

3) غرق‌شدگي ثانويه: يعني مرگ دراثر تغييرات شيميايي يا زيستي ريه‌ها كه متعاقب قرار گرفتن درآستانه غرق‌شدگي اتفاق افتاده است.

غرق‌شدگي، البته، از منظري ديگر به دو دسته خشك و مرطوب هم قابل تقسيم است.

غرق شدگي خشك: به علت انقباض شديد حنجره، آب به‌داخل ريه‌ها راه پيدا نمي‌كند اما مصدوم به‌دليل قطع ناگهاني تنفس، كاهش اكسيژن و صدمات مغزي ناشي از آن فوت مي‌كند. در اين نوع، عمليات احيا موثرتر است. حدود 10 تا 15 درصد غرق‌شدگي‌ها از اين نوع هستند.

غرق شدگي مرطوب: آب وارد ريه‌ها مي‌شود و به نسبت اينكه آب از نوع شيرين باشد يا شور، سير آسيب‌ها در مصدوم متفاوت خواهد بود.

روند آسيب‌هاي ناشي از غرق‌شدگي در آب سرد كندتر است. برعكس، در مواردي كه مصرف اكسيژن بيشتر است مانند تشنج يا تقلاي زياد، سريع‌تر است......

واتفاقاتي كه به ترتيب در دقايق پس از غرق شدن رخ مي‌دهد.

نوشته شده توسط SaHaR در 86/06/03 ساعت موضوع | لینک ثابت